Ο Θεόδωρος ασχολείται χρόνια με την τέχνη της φωτογραφίας. Η ενασχόλησή του αυτή
συνέβαλε στο να  επαναπροσδιορίσει την έννοια και τον σκοπό της Τέχνης γενικότερα.
Μέσα από τη φωτογραφία, η οποία είναι γι’ αυτόν μια μορφή δημιουργίας, έκφρασης
αλλα και «αποκάλυψης», ο καλλιτέχνης προσεγγίζει από μια περισσότερο δυϊστική οπτική τον κόσμο
και την πραγματικότητα.

Πράγματι, η φωτογράφιση λειτουργεί για κείνον ως μια εσωτερική διαδικασία
αλλά και αναγκαιότητα η οποία αποτυπώνει ή ενίοτε μεταμορφώνει τον «ορατό κόσμο«,
στοχεύοντας στην αναζήτηση της «Ουσίας».
Αναζητά, με οδηγό τη συνείδηση και τη φαντασία του, έννοιες που κρύβονται πίσω από την απεικόνιση.
Για τον λόγο αυτόν δεν φωτογραφίζει απλώς αντικείμενα, χώρους, τοπία, ανθρώπους και καταστάσεις,
αλλά με συμβολικό τρόπο αποκαλύπτει τον κόσμο των ιδεών και τον νοηματοδοτεί.
Άλλοτε αποτυπώνει αυθόρμητα ατόφιες εικόνες και παραστάσεις που τον εμπνέουν, άλλες φορές σκηνοθετεί
τις φωτογραφίες του δημιουργώντας μεταφορές και συμβολισμούς. Επιδιώκει να καταστήσει τον παρατηρητή
τού έργου του συμμέτοχο των ιδεών του και των συναισθημάτων του, διεγείροντας τον ψυχισμό
του και τη συνείδησή του. Απώτερος σκοπός των έργων του έιναι η θέαση πίσω απ τις εικόνες.
Στην ουσία φωτογραφίζει οτι θα ήθελε να ζωγραφίσει. Η τεχνολογία και το μέσο που χρησιμοποιεί
έχουν δευτερεύουσα σημασία, καθώς σκοπός του δεν είναι αποκλειστικά το «κάλλος»,
η ευαισθητοποίηση της όρασης, το «δισδιάστατο και το στιγμιαίο» της φωτογραφίας και μόνο
μια μηχανική αναπαράσταση της πραγματικότητας .
Σημασία γι’ αυτόν έχουν το φως, οι φόρμες, το κάδρο, όπου ακολουθώντας τα ανακαλύπτει πίσω απ’ τον
φωτοφραφικό φακό κρυμμένες «αλήθειες», «ιδιότητες» και διαχρονικά «νοήματα».
Άλλωστε, δεν θεωρεί τον εαυτό του φωτογράφο, αλλά περισσότερο ζωγράφο, ο οποίος αντί για παραδοσιακά μέσα
δημιουργίας σχημάτων και χρωμάτων, όπως το πινέλο, το μολύβι χρησιμοποιεί μια φωτογραφική μηχανή.

Η σχέση του με τη φωτογραφία ξεκινά το 1992 όταν διακόπτει την φοίτηση του απ’την σχολη Μωραίτη, για να
ακολουθήσει αυτό που αγαπουσε και πραγματοποιεί σπουδές στην Ιταλία στο I.E.D. (Istituto Europeo di Design) Ρώμη.

Ακολουθεί συστηματική ενασχόληση με την τέχνη της φωτογραφίας σε διαφορετικές πόλεις και χώρες,
η οποία είναι γι’ αυτόν μέσο αναζήτησης και έκφρασης.

Πόλεις που έχει ζήσει στο παρελθόν κι εχει δεχθεί καλλιτεχνικές επιρροές είναι η Ρώμη , το Μιλάνο,
το Μοναχο, η Βουδαπέστη και φυσικά η Αθήνα.

Ο ίδιος ορίζει την έννοια της Τέχνης χαρακτηριστικά με την φράση του…

«Τεχνη θεωρείται κάτι το φανταστικό που τείνει να είναι πιο αληθινό απ την πραγματικότητα»…

error: wesite content is protected !